Australië wil haar goudvoorraad in Londen controleren

De centrale bank van Australië wil controleren of haar goudvoorraad nog steeds in de kluizen van de Bank of England ligt. Het land bewaart bijna haar volledige voorraad in Londen, omdat dit een belangrijk knooppunt is in de internationale goudmarkt. Veel landen bewaren daar al decennialang hun goudreserves, zonder er verder naar om te kijken. Australië neemt daar geen genoegen mee en wil nu een steekproef uitvoeren.

Onder druk van de Australische senator Gerard Rennick heeft de centrale bank besloten een deel van haar goudvoorraad te controleren. De senator stuurde onlangs een vertrouwelijke memo van de centrale bank naar het parlement over het bestaan van goudbaren met valse stempels en serienummers. Om alle twijfels weg te nemen stuurde den centrale bank een delegatie naar Londen om een steekproef te houden onder tien procent van de totale goudvoorraad. Dat zal in de komende weken gebeuren.

Hoeveel goud heeft Australië?

De Australische goudvoorraad bestaat uit 6.400 zogeheten Londen 'Good Delivery' goudstaven met een gewicht van ongeveer 12,5 kilo per stuk. Deze goudbaren liggen in allocated opslag, wat betekent dat de goudstaven op naam geregistreerd staan en dat de serienummers van alle baren bekend zijn. Deze voorraad heeft bij de huidige goudprijs een waarde van ongeveer $5 miljard. Dat is omgerekend ongeveer 8,6% van haar totale reserves.

Australië had ooit veel meer goud, maar in de jaren negentig besloot het land twee derde deel van haar voorraad te verkopen. De goudprijs daalde en door de hoge rente waren staatsobligaties toen nog een aantrekkelijk alternatief. Het resterende deel van de goudvoorraad ligt al sinds 1997 bij de Bank of England. Daar werd het edelmetaal ook uitgeleend, zoals onderstaande grafiek van de Australische centrale bank laat zien. Aan het begin van deze eeuw gebeurde dat nog op grote schaal, maar door een daling van de rente werd dat steeds minder interessant. In het financiële jaar 2020/2021 leende de centrale bank slechts 6 ton goud uit.

Australië leende in de het verleden bijna haar volledige goudvoorraad uit (Bron: RBA)

Waarom haalt Australië haar goud niet terug?

De centrale bank van Australië heeft ooit besloten haar goud in Londen te bewaren, omdat het daar makkelijk te verhandelen is. Maar sinds 1997 is er geen edelmetaal meer gekocht of verkocht. Ook leent ze bijna geen goud meer uit. Daarom kan Australië haar goudvoorraad beter repatriëren, aldus senator Rennick: "Waarom zouden we niet al het goud tellen? Of beter nog, alles terughalen naar Australië? We kunnen dit niet aan de Bank of England overlaten", zo verklaarde hij tegenover de Australian Financial Review.

Eerder haalden ook Duitsland, Oostenrijk, Polen en Hongarije een deel van hun goudvoorraad weg uit Londen. Deze landen wilden meer goud in eigen land bewaren, om het politieke risico te minimaliseren. En dat is niet zonder reden, want Venezuela kreeg haar goudvoorraad in Londen niet terug. De Bank of England erkent de regering van Nicolas Maduro niet en wil het goud daarom niet overdragen aan de centrale bank van Venezuela. Dit voorbeeld laat zien dat hoe belangrijk het is om goud in eigen beheer te houden.

Het is nog maar de vraag of de controle van de goudvoorraden door Australië zal leiden tot repatriëring. Australië was ooit onderdeel van het Britse rijk en zal daarom niet snel een dergelijke stap zetten. Men zou dat kunnen uitleggen als een motie van wantrouwen tegen het Verenigd Koninkrijk. Bovendien beschikt Australië over zeer omvangrijke ondergrondse goudreserves. Er ligt naar schatting nog 10.000 ton goud in de bodem. Met een mijnbouwproductie van 320 ton goud per jaar behoort het land bovendien tot de drie landen met de grootste goudmijnsector. In een scenario waarin het edelmetaal weer een belangrijke rol gaat spelen kan het land haar bodemschatten nationaliseren. Ook kan ze dan de binnenlandse goudmijnproductie opkopen om haar goudreserve aan te vullen.

Deze bijdrage is afkomstig van Geotrendlines

Kijk ook eens een keer op ons YouTube kanaal

Namens Holland Gold interviewen Paul Buitink en Joris Beemsterboer verschillende economen en experts op macro-economisch gebied. Het doel van de podcast is om de kijker een beter beeld en houvast te bieden in een steeds sneller veranderend macro-economisch en monetair landschap. Klik hier om te abonneren.