"Duidelijkheid over Nederlands goud in New York nodig". Paul Buitink bij NOS Met het Oog op Morgen

Ligt ons Nederlands goud nog wel veilig bij de Amerikanen? Paul Buitink, directeur Holland Gold, sprak live bij het NOS 1 radio programma Met het Oog op Morgen over de goudreserve van De Nederlandse Bank, die net als andere centrale banken haar goud opslaan in Amerika. Er zijn steeds meer vragen of al het goud werkelijk in de kluizen aanwezig is en of Amerika wel te vertrouwen is als bewaarder.

De DNB heeft 31% van haar totale goudvoorraad, een equivalent van 190 ton met een waarde van meer dan 20 miljard euro, ondergebracht in de New Yorkse kluizen van de Amerikaanse centrale bank. “Maar het is best wel in mysteriën omhult. En het zou fijn zijn als we op zijn minst als Nederland meer duidelijkheid krijgen over wat daar ligt, welke baren, welke baarnummers,” stelt Buitink: “Het is verbazingwekkend om te zien hoe centrale banken dit vraagstuk beschouwen.”

In steeds meer landen klinkt de roep om repatriëring van het goud, met voorop Duitsland dat 1200 ton goud heeft opgeslagen bij de Amerikaanse centrale bank. In Duitsland vraagt men zich hardop af of de Verenigde Staten nog wel een betrouwbare partner vormen. Sinds de herverkiezing van Donald Trump is het Amerikaanse buitenlandbeleid radicaal veranderd en ligt een handelsoorlog met de EU op de loer. Tegelijk voert Trump de druk op bij Fed-voorzitter Jerome Powell, en de financiële markten volgen deze aanval op de onafhankelijkheid van de centrale bank op gespannen voet. “Trump wil controle over de Amerikaanse centrale bank, waarmee hij ook de Duitse goudreserves in de V.S. wil controleren” waarschuwt Michael Jaeger, vicevoorzitter van de Europese Taxpayers Federation bij persbureau Reuters: “Het is ons geld, en het moet worden teruggekeerd.”

Nederland heeft in het verleden al goud teruggehaald, maar voor Buitink is dit niet genoeg: “In een onzekere wereld moet je voor zekerheid gaan. Ik denk sowieso dat we net als de Duitsers van de 31% die we in Nederland hebben, dat op kunnen krikken naar 50%.”

Al in 1971 met het beëindigen van de goudstandaard hebben de V.S. laten zien dat ze niet helemaal te vertrouwen zijn, licht Buitink toe. Daarnaast blijkt controle van de goudreserves niet een gemakkelijk en vanzelfsprekend proces, wat soms jaren in beslag neemt. Ook in Amerika zelf is twijfel geuit of de Amerikaanse centrale bank wel al het goud heeft die het claimt te hebben. Dit werkt ook de twijfel in de hand of al het Nederlandse goud wel werkelijk aanwezig is.

“Het repatriëren van goud is eigenlijk al een wereldwijde trend. Enerzijds zie je dat centrale banken steeds meer goud opkopen, omdat ze zich zorgen maken over de Dollar, én [hun goudreserves] naar eigen huizen halen.” Een andere goede locatie voor het Nederlandse goud zou bijvoorbeeld het neutrale Zwitserland zijn.