In deze aflevering gaat Paul Buitink in gesprek met Nout Wellink, president van De Nederlandsche Bank (DNB) tussen 1997 en 2011, voormalig voorzitter van het Bazels Comité voor bankentoezicht (BCBS) en voormalig lid van de raad van bestuur van Chinese banken Bank of China en ICBC.
Wellink gaat in op het begrip inflatie en wat een juiste inflatiedoelstelling moet zijn. Hij vindt de angst voor deflatie onterecht en huidige doelstellingen te ruim. Lage inflatie was minder het gevolg van centrale bank beleid maar meer het gevolg van opengooien wereldmarkt, met name Azië. Het extra geld dat de ECB creëerde, bouwde een inflatoir potentieel op. We hebben ons volgestopt met monetair munitiemateriaal aldus Wellink. Aanbodproblemen zorgen ook voor inflatie, maar dan moet je als centrale bank juist verkrappen. Wellink analyseert het nut en juridische legitimiteit van de verschillende opkoopprogramma’s. Hij verwacht de komende tijd hogere inflatie als gevolg van demografie, deglobalisering en klimaatmaatregelen. De rente zal lang hoog blijven. Toch houdt hij meer vertrouwen in centrale banken dan financiële markten in verband met verkeerde prikkels. ECB moet overigens wel bezorgd zijn over de uitkomst van rechtszaken bij het Duitse constitutionele hof.
Verder praten de heren nog over de grote verliezen bij centrale banken als gevolg van de monetaire verkrapping en hoe hier mee om te gaan. Goud en China worden ook besproken en de toenemende 'mission creep' bij centrale banken, zoals klimaatbeleid, terwijl de focus op prijsstabiliteit moet liggen. Wellink reflecteert ook nog op de gulden en of die goedkoop is ingeruild voor de euro en tenslotte wordt ingegaan op een Plan B voor de euro.