Nederlands
NL
Jack Hoogland ziet steeds meer nieuwsberichten die zijn verwachting van een forse stijging van de uraniumprijs versterken. Grote landen stellen hun aanvoer veilig, terwijl de vraag vanuit de kernenergiesector verder groeit. Hoe kan dit volgens hem uitmonden in de grootste bullmarkt van ons leven?
Twee weken geleden liet ik u in dit artikel al zien dat voor uranium alle seinen op groen staan. We gaan echter richting meer dan alleen een forse stijging van de uraniumprijs. Deze week publiceerde de World Nuclear Association haar jaarlijkse outlook, en op onderstaande grafiek zien we hoe hard de vraag naar uranium tot 2050 zal stijgen.
De verwachting is dat de wereldwijde capaciteit zal stijgen van 423 GW eind 2025 naar 477 GW in 2030 en zelfs naar bijna 1500 GW in 2050. Dit terwijl er nu al te weinig uranium wordt geproduceerd. Dat is echter maar een deel van de reden waarom ik een zéér forse stijging van de uraniumprijs verwacht.
Drie maanden geleden liet ik u in dit artikel al zien dat Kazachstan een eigen voorraad uranium gaat aanleggen. En dat India langjarige deals voor de levering van uranium heeft gesloten met ’s werelds twee grootste producenten, het Canadese Cameco en het Kazachse staatsbedrijf Kazatomprom.
In de tweet hieronder zien we dat India (dat 90 reactoren gaat bouwen) ook nog een deal aan het sluiten is met Oezbekistan.
Dit maakt duidelijk dat India, net als China en Kazachstan, (bovenop wat het daadwerkelijk nodig heeft) extra voorraden uranium aan het opbouwen is.
Niet voor niets kwam de FT vandaag met een duidelijke waarschuwing, zie onderstaande tweet. De huidige verwachting is dat (het ook fors in kernenergie investerende) Rusland tegen 2040 controle zal hebben over ruim een derde van het wereldwijde aanbod.
Daardoor zal er, zoals de FT aangeeft, in het Westen een snelgroeiende bezorgdheid over de beschikbaarheid van uranium ontstaan. Dit terwijl er nu al een tekort aan uranium is, de bereidheid van producenten om te investeren in nieuwe uraniummijnen nog steeds beperkt is én het ontwikkelen van nieuwe mijnen véél tijd in beslag neemt.
Omdat de vraag naar uranium onelastisch is (dus niet daalt bij stijgende prijzen), zal die terechte angst over de beschikbaarheid de prijs omhoogjagen naar een onvoorstelbaar hoog niveau. Ik herhaal daarom nog even wat ik al vaker heb geschreven: De bullmarkt in uranium wordt de allergrootste die we in ons leven gaan meemaken!
Jack Hoogland werkte bij het Amerikaanse Citigroup in Amsterdam, Düsseldorf, Madrid en Brussel als Financieel Analist, Risk Manager en Finance Director. Jack volgt de financiële markten sinds eind jaren ’80 en legde zijn focus na de kredietcrisis steeds meer op macro-economie en het financiële systeem. Lees meer van Jack Hoogland.
