Goud en de Eurozone

De eurozone heeft momenteel een goudreserves van bijna 10.000 ton, en de centrale banken hebben het afgelopen decenia sterk geprofiteerd van hun goudreserves.

Het verkopen van goud is geen antwoord op de problemen van de eurozone, aldus World Gold Council. In de eerste plaats is dit niet mogelijk binnen de bestaande EU-Verdragen, waarin is bepaald dat de centrale banken van de lidstaten onafhankelijk blijven van de overheid en controle verboden is voor de rechtstreekse financiering van de overheid.
Ten tweede, doordat de bepalingen van de 'Central Bank Gold Agreement' het verbiedt om door goud te verkopen de collectieve waarde van de reserves van de regio te beschermen.
Tot slot zou de verkoop van de nationale goudreserves gewoonweg onvoldoende zijn om de behoefte te voldoen. De goudreserves van de door de crisis getroffen landen (Portugal, Spanje, Griekenland, Ierland en Italië) vertegenwoordigen slechts 3,3% van de gecombineerde uitstaande schuld van hun centrale overheden.

Toch kan goud wel een positieve bijdrage leveren aan de eurocrisis. Dit is mogelijk doordat goud kan zorgen voor een goedkopere vorm van financiering van lidstaten van de eurozone. Op nationaal niveau kunnen lidstaten het goud gebruiken als onderpand om de 'rate' te verminderen. Met behulp van goud voor de toepassing van de uitgifte van staatsschulden, zou een grotere flexibiliteit gecreerd kunnen worden. We noemen dit concept door goud gedekte obligaties.

De Europese Commissie heeft zelf voorgesteld in een recent groenboek over stabiliteitsobligaties dat goud bij uitstek een middel is om te gebruiken als onderpand bij bijvoorbeeld 'Euro bonds'.

Onderpandsactiva moet een minimaal kredietrisico hebben. Goud heeft er geen, aldus World Gold Council. Het is niemands aansprakelijkheid en het heeft een verwaarloosbare inflatie- en valutarisico. In tegenstelling tot de nationale valuta is de waarde van goud niet afhankelijk van het economische beleid van een land.

Bron: www.gold.org