Waarom overheden geen goud zullen confisceren

Overheden kunnen overwegen het privé bezit van goud te verbieden als de inflatie uit de hand loopt. Dat schrijft hedgefondsmanager Crispin Odey in een update voor zijn klanten. Hij waarschuwt dat landen zelfs goud kunnen nationaliseren. "Dit zullen ze alleen doen als ze de noodzaak voelen om een stabiele munteenheid voor wereldhandel te creëren", zo schrijft de hedgefondsmanager.

Odey verwacht een grote economische crisis en belegt daarom een groot deel van het vermogen dat het beheert in goud. In april breidde hij zijn positie in goudfutures uit van 15,9% naar 39,9% van de totale beleggingsportefeuille.

"Het is geen verrassing dat mensen goud kopen, maar de autoriteiten kunnen op een bepaald moment besluiten goud te demonetiseren", aldus Odey. Dat betekent dat je als particulier geen goud meer mag kopen of bezitten. Zijn fonds zit inmiddels vol in goud belegd, want naast een positie in futures heeft hij ook een aandeel in Barrick Gold, een van de grootste mijnbouwbedrijven ter wereld.

Confiscatie

Het vraagstuk van confiscatie houdt veel goudbeleggers bezig, omdat dat in 1933 gebeurde in de Verenigde Staten. Amerikanen moesten toen hun goudbaren en gouden munten inwisselen tegen een vaste koers van $20,67 per troy ounce. Daarna verhoogde de regering de officiële goudprijs naar $35 per troy ounce, waarmee ze in feite de dollar devalueerde. De munt was opeens ongeveer 40% minder waard geworden, wanneer je de koopkracht meet in goud.

De kans dat overheden opnieuw goud in beslag nemen is niet zo groot, omdat het niet meer gekoppeld is aan geld. In de jaren dertig probeerde de overheid deflatie te bestrijden, maar dat was moeilijk omdat iedereen goud hamsterde. Daardoor bleven de prijzen dalen, met een grote depressie tot gevolg. Door het loslaten van de goudstandaard worden overheden en centrale banken niet meer beperkt door hun goudvoorraden. Daardoor is er tegenwoordig geen directe noodzaak om goud in beslag te nemen.

Geldontwaarding

"De geschiedenis is gevuld met voorbeelden van regeringen die in tijden van crisis de waarde van het geld uitholden", zo schrijft Odey. Dat begon al met de heersers in het Romeinse rijk, die door de jaren heen het zilvergehalte van de munten verlaagden. Later pasten koninkrijken en regeringen andere manieren toe om de waarde van het geld uit te hollen. Naast het verlagen van het gehalte aan edelmetalen verlaagden ze ook periodiek het gewicht van de munten. Ten tijde van de goudstandaard werd de koppeling tussen goud en geld ook van tijd tot tijd aangepast, zoals met de devaluatie van de dollar in 1934.

Vandaag de dag hebben alle landen het anker van de goudstandaard losgelaten. Daarmee hebben ze bijna onbeperkte ruimte gecreëerd om extra geld te lenen of bij te drukken. Daarmee is het probleem van geldontwaarding overigens niet verdwenen, want de goudprijs is sinds 1971 gestegen van $35 tot meer dan $1.700 per troy ounce. Dat is een prijsstijging van omgerekend 8% op jaarbasis.

Inflatie

Volgens Odey moeten we rekening houden met een periode van hoge inflatie. Hij voorziet dat het prijspeil de komende 15 maanden met 5 tot 15 procent zal stijgen. "Ik verwacht dat de autoriteiten deze trend koste wat kost zullen bestrijden, maar ik denk ook dat ze die strijd zullen verliezen."

Het is nog maar de vraag of die inflatie er op korte termijn komt, want voorlopig wijzen alle cijfers juist op deflatie. Het effect van schulddeflatie op de economie is veel groter dan het effect van alle stimuleringsmaatregelen van centrale banken en overheden. De natuurlijke reactie in een crisis is die van schulddeflatie, waarbij mensen minder lenen en meer schulden aflossen.

De relatie tussen de goudprijs en de inflatie is over de lange termijn niet altijd even duidelijk. Wel is duidelijk dat goud profiteert van geldontwaarding, omdat het wereldwijde aanbod relatief constant is. Goud kan niet bijgedrukt worden en heeft unieke eigenschappen die het zeer geschikt maken als alternatieve opslag van waarde. Juist in tijden van crisis, als het vertrouwen in vermogenstitels als aandelen en obligaties daalt, zoeken spaarders en beleggers hun toevlucht in edelmetalen.

Deze bijdrage is afkomstig van Geotrendlines