Nederlands
NL
Er zijn verschillende manieren om goud te winnen zoals langs rivierbeddingen, ondergronds, open-pit goudmijnen en Hydraulische mijnbouw. Hieronder vindt u alle informatie over de verschillende soorten goudmijnen.
De meest toegankelijke methode is om te zoeken langs rivieren, omdat die vaak gouddeeltjes uit de bergen bevatten. Met behulp van een schaal is het mogelijk om gouddeeltjes los te weken van het gesteente, een tijdrovend proces dat ook wel ‘panning’ genoemd wordt. Later werd dit proces gemechaniseerd door meerdere emmers aan een riem te bevestigen en deze te laten draaien met de stroming van de rivier. Daarmee werd het mogelijk een grotere hoeveelheid zand en grind uit rivieren op te graven. Vanaf eind 19e eeuw kwamen de eerste machines die door stroom en elektriciteit werden aangedreven.
Een andere bekende methode is om ondergronds te zoeken naar goudaders. Dit zijn de zogeheten gesloten mijnen. Wanneer een gebied met een hoge concentratie goud wordt gevonden kan men de diepte in gaan om het verloop van deze goudaders te volgen. Deze ondergrondse gangenstelsels kunnen tot enkele kilometers diep gegraven worden. De diepste mijn ter wereld ligt in Zuid-Afrika en heeft een diepte van 3,9 kilometer onder het aardoppervlak. Om het werken in zulke diepe mijnen mogelijk te maken moet er geïnvesteerd worden in waterafvoer, ventilatie en liften. Het gesteente met gouderts wordt in deze mijnen met wagons naar boven gehaald, waarna het vervolgens verder gemalen en gezuiverd wordt.
Wanneer er in een bepaald gebied een hoge concentratie goud gevonden wordt kan het soms ook lucratief zijn een grote kuil van honderden meters diep te graven. Met behulp van grote graafmachines, vrachtwagens en explosieven wordt gesteente uit de mijn gehaald. Dit gesteente wordt in grote trommels vermalen tot gruis, waarna gouddeeltjes met behulp van blauwzuur en zinkpoeder gescheiden worden van het vermalen gruis. In deze mijnen wordt vaak maar een paar gram goud uit een ton (1.000 kilo) gesteente gehaald. Bij dit type mijnen wordt de toplaag van 2 meter vaak op een aparte plek bewaard, zodat de mijn na afloop sneller aan de natuur kan worden teruggegeven.
Een andere methode die pas later ontwikkeld werd maakt gebruik van speciale hogedrukinstallaties. Deze kunnen rotsen en gesteente onder zeer hoge waterdruk wegspoelen. Het water met gruis en zanddeeltjes spoelt naar beneden en wordt opgevangen in speciale bezinkingsbakken. De gouddeeltjes zinken hierin weg, terwijl het water wegspoelt. Deze methode is erg schadelijk voor het milieu, omdat het vervuilde water met het zand en grind richting bestaande rivieren stroomt. Dat is schadelijk voor de vissen en andere dieren die in of bij de rivier leven.
Bron: Teara.govt.nz
